De Nationale Koninklijke Beweging, afdeling Mechelen-Muizen

De NKB ontstaat te Mechelen in februari 1941. Ze bestaat uit 2 formaties: de Troupes Royalistes - Koninklijke Troepen met leden van 18 tot 35 jaar die zich op actie toespitsen, en de Garde Royale - Koninklijke Wacht die vooral uit jongeren bestaat. Zij houden militaire oefeningen tervoorbereiding van latere actie.

Minstens 10 leden zijn leerlingen van het Koninklijk Atheneum van Mechelen, 'Pitzemburg'.
Leiders van de groep zijn Jules Theys, Albert Brion en Corneel Pateet.

De beweging verspreidt ook vlugschriften en sluikbladen zoals La Libre Belgique en La Belgique Indépendante.

De groep die in het openbaar actie voert wordt door de militaire overheid buiten de wet gesteld in het voorjaar van 1941, maar zal actief blijven.

Op 27.8.1941 volgt een reeks aanhoudingen.

Een grote groep NKB-leden, vooral jongeren, wordt aangehouden omdat de bezetter de hand heeft kunnen leggen op de ledenlijsten nadat een vroegere arrestant gesproken heeft.

Op 20.11.1941 worden in het dossier 211/41 voor FK 520 te Antwerpen 30 personen gedaagd:


Jules Theys


Lucien Meyer


Jan Bal

Brion Albert
Albert Brion


Paul Ceyssens


Alfons Van den Eynde


Lodewijk Goovaerts

Iwens Jan
Jan Iwens


Louis Van Lens

Pateet Corneel
Corneel Pateet


Lucien Snaps


Marcel van Velthoven


André De Winné


Edmond Nauwelaerts


Leon Ackerman


Frans Brees

Cooremans Camiel
Camiel Cooremans


Robert De Prins


Viktor Nauwelaers


Maurice Somers


Raymond Ackerman

Beeck Desiré
Desiré Beeck

Corbeel Henri
Henri Corbeel


Maurice Lefevre


Lodewijk Goossens


Pieter Hendrickx


Guillaume Hendrickx


Felix Nelissen


George Potums


Guillaume Sel

Twee gevangenen van deze groep ontsnappen uit de gevangenis van Antwerpen en worden nooit meer gevat. Na tussenkomst van de Oberreichskriegsanwalt uit Berlijn-Charlottenburg in de zaak I 499/41, waarbij hij hun overbrenging vordert naar de strafgevangenis van Lübeck-Lauerhof, worden ze na toestemming van de militaire gouverneur Von Falkenhausen (d.d. 1.12.1941) op 6.1.1942 naar Lübeck overgebracht. Die beslissing kondigt het Nacht und Nebel-decreet aan, dat even later wordt uitgevaardigd.
Nacht und Nebel was een speciale strafklasse die de 'Chef des Oberkommando der Wehrmacht' veldmaarschalk Wilhelm Keitel in opdracht van Adolf Hitler tijdens de Tweede Wereldoorlog liet instellen om verzetsmensen spoorloos te laten verdwijnen.
Twee speciale Nacht und Nebel-concentratiekampen waren Natzweiler-Struthof in Frankrijk en Groß-Rosen in Polen.
De gevangenen werden barbaars behandeld en moesten meestal op een hongerdieet in de steengroeve werken totdat de dood volgde. De gevangenen mochten geen brieven schrijven of ontvangen, de familieleden mochten niet weten waar de gevangenen verbleven en de verwanten werden bij overlijden niet op de hoogte gesteld.
Ongeveer 7.000 verzetsmensen uit Frankrijk, België, Luxemburg, Nederland en Noorwegen zijn zo op gruwelijke wijze om het leven gekomen.
Vanuit Lübeck wordt het grootste aantal onder hen op 2.4.1942 in 'Untersuchungshaft' naar Essen getransporteerd om wegens spionage voor het Sondergericht te verschijnen in Maart 1944.
Op 1 April worden ze veroordeeld en komen op 6.4.1944 aan te Esterwegen.
Zij hebben reeds 6 groepsleden verloren: Raymond Ackerman, Camiel Cooremans, Antoon De Winné, Lodewijk Goovaerts, Felix Nelissen en Louis Van Lens, alsook de nationale stichter van de NKB, Lucien Meyer.
Zij komen om op 26.3.1944 ingevolge het bombardement op de gevangenis van Essen. Van de 28 aangehoudenen uit de eerste groep zullen er slechts 9 de oorlog overleven.


Raymond Ackerman


Camiel Cooremans


Antoon De Winné


Lodewijk Goovaerts


Felix Nelissen


Louis Van Lens


Lucien Meyer

Op 15/16.5.1942 en 17.6.1942 volgt een tweede aanhoudingsgolf van NKB-ers nadat opnieuw een lijst van 22 leden gevonden wordt. De aangehoudenen worden opgesplitst in 2 aparte strafzaken:

1. Gericht FK 520 St LV 252/42: 23 verdachten waaronder Schmitt en Suetens. De beslissing valt op 8.7.1942, de gevangenen moeten naar Duitsland worden overgebracht onder het NN-decreet om daar veroordeeld te worden.

2. Wegens lidmaatschap van een verboden vereniging komen Frans Piscaer, Leonie van Kerkhoven, Amoury Lasseront, Raymond La Grange, Lydia Smets, René Homblé, Emile Reniers en Armand van Hutterbeeck op 8.7.1942 voor het Gericht der FK 520 ST LV 276/42.


Amaury Lasseront


Frans Piscaer

Op 11.7.1942 verklaart de Militaire Gouverneur zich akkoord met hun overbrenging naar Duitsland onder het NN-decreet om daar door een Sondergericht te worden beoordeeld.

Drie personen overleven hun gevangenschap niet: Lasseront, Piscaer en Reniers.


Emile Reniers

Het parcours langsheen de gevangenissen en kampen van een van hen, Emile Reniers, geldt als voorbeeld voor de lange lijdensweg die ze moesten afleggen:

gevangenis van Antwerpen tot 30.7.42,
Aken, Bochum 7.8.1942 tot 28.5.1943,
Esterwegen VII (Papenburg) tot 12.5.1944,
Lingen tot 17.8.1944,
Natzweiler 25.8.1944 tot 3.9.1944,
Dachau 4.9.1944 tot 14.9.1944,
Mauthausen, 14.11.1944 in het kommando Melk.


Philippe Schmitt

De lange jaren van vrijheidsberoving en ontberingen hebben een hoge tol geëist onder de studenten en de andere leden.

De jongste aangehoudene, Philippe Schmitt, was nog geen 16 jaar oud en overleed nog voor zijn 18e verjaardag te Lingen-Ems.

Bronnen:
foto: www.getuigen.be + eigen verz.
Berlemont F.A.
Mechelen, stad in oorlog.

Terug